|
ที่มาของคำว่า ตำบลสุมเส้า
เดิมบริเวณที่ตั้งหมู่บ้านสุมเส้าจะเป็นป่ายางทั้งหมู่บ้าน โดยมีปู่อุจมิน ชาวกล้า ซึ่งได้อพยพจากบ้านขามเฒ่า อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี โดยอพยพมาด้วยกัน 6 ครอบครัว มีเด็กมาด้วยครอบครัวละ 1 คน ที่แรกได้เร่รอนหาพื้นที่อุดมสมบูรณ์เพื่อประกอบอาชีพ โดยเดินทางไปตั้งหลักปักฐานที่บ้านเดื่อสีกาย จังหวัดหนองคาย แต่ปีนั้นได้เกิดน้ำท่วมอย่างหนัก ทำให้การทำนาไม่ได้ผลเท่าที่ควร จึงได้ปรึกษาหารือจะหาทำเลใหม่ ซึ่งได้ออกเดินทางมาพักแรมอยู่ที่บ้านบกหวานนาฮี ในขณะนั้นเป็นค่ายทหารและต่อมาได้เดินทางมาที่บ้านเพ็งซึ่งในตอนนั้นยังไม่ได้เป็นอำเภอเพ็ญ พักแรมอยู่ที่บ้านเพ็งเป็นเวลาหลายวัน จึงค่อยเดินทางต่อ เพื่อจะหาทำเลที่อุดมสมบูรณ์ มีห้วยหนอง คลองบึง เพื่อจะประกอบอาชีพทำนา พอดีเห็นบริเวณบ้านสุมเส้า แต่ในตอนนั้นยังไม่ได้ตั้งหมู่บ้านจึงได้ตั้งหลักปักฐานอยู่บ้านสุมเส้า และได้ทำการถางป่าเพื่อทำนา ทำไร่พอหลังฤดูเก็บเกี่ยวข้าวได้ผลผลิตมาก จึงได้ปรึกษาหารือกันว่าเราจะตั้งชื่อหมู่บ้านว่าอย่างไร จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านหลุมข้าว มีความหมายว่าสมัยก่อนนั้นไม่มีการชื้อขายกัน ไม่รู้ว่าจะเอาข้าว ไปเก็บไว้ที่ไหนดี จึงได้ขุดหลุมขึ้นเพื่อจะได้นำข้าวไปเผาทิ้ง เพราะในปีต่อไปข้าวก็จะได้มากเหมือนเดิม ไม่มีที่เก็บข้าว
ต่อมาการศึกษาเจริญก้าวหน้า โดยในสมัยนั้นโรงเรียนเป็นโรงเรียนวัด คือโรงเรียนวัดโพธิ์ชุม ทุกคนก็ได้ศึกษาหาความรู้ในวัด คณะครูอาจารย์จึงได้ปรึกษาหารือกันว่าเราควรจะเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านใหม่จาก บ้านหลุมข้าว เป็นบ้านสามก้อนเส้า ต่อมาอีกหลายปีการเรียกชื่อหมู่บ้านก็เลยเพี้ยนไปเรื่อยจนกลายมาเป็น ชื่อบ้านสุมเส้า ในปัจจุบัน
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2465 ปู่ราชบุตรชายของ ปู่อุจมิน ชาวกล้า ซึ่งทางราชการได้ยกฐานะเป็น บ้านสุมเส้า เป็นตำบลสุมเส้า ปู่ราช ชาวกล้าได้รับการคัดเลือกแต่งตั้งจากทางราชการให้เป็นกำนันคนแรกและได้สมญานามว่า ขุนสุมเส้า เรืองฤทธิ์ |
